' รู้ใว้ซะนะ คยูฮยอน ชั้นก็คิดว่าชั้นรักนาย '
' เราน่าจะได้อยู่ด้วยกันมากกว่านี้ ใช้เวลามากกว่านี้ '
' ชั้นน่าจะทำในให้ดีที่สุด '
' ขอโทษนะ ชั้นทำอะไรไม่ได้เลย '
' ชั้นรักนาย คยูฮยอน '
..
...
...
" ขโมยย ช่วยด้วย ขโมย "
ใช่ ทงเฮเป็นขโมย เค้าจะทำยังไงดีล่ะ ??
" อ๊ะ ๆ "
คยูฮยอนวิ่งไปขวางคนแก่ แล้วล้มลงไป
" ขโมยย อ๊ากก ไอ้หนุ่มนี่นิ่ อย่าขวางสิ "
" อะไรกันลุง ลุงมาชนผมนะ "
ขวางไป ถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ น่าสงสารลุงคนนี้จริงๆ แต่ทำยังไงได้ล่ะ
หลังจากที่ขวางคนแก่คนนั้นใว้ ตอนนี้แยกกับคนแก่แล้ว เพราะคนแก่เอาแต่ตีคยูฮยอน เค้าคิดว่าทงเฮคงหนีรอดแล้ว คยูฮยอนซื้อไอศกรีมมา 2 โคน ก็นะ เห็นหนุ่มล้วงกระเป๋าคนนี้ เดินเข้าไปห้องน้ำนี่นา ระหว่างรอ
" อ่ะนี่ ไอศกรีม อ่าา ไม่เอาๆ เอ่ออ อยากกินไอศกรีมมั้ยครับ ?? โอยย ไม่เอาๆ "
คิดคำพูดไปเรื่อย
และระหว่างที่ทงเฮเดินลงมา เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นคนเรียบร้อยเหมือนเดิม
" อยากกินไอศกรีมมั้ยครับ ? "
" อะไรครับ ? เอ่ออ "
ทงเฮพยายามเดินหนี เมื่อเดินไปสักพัก ก็มียาม 2 คนเดินมา
' อ๊ะ ยาม ๆ มาทำไมกัน ? '
คยูฮยอนคิดออก จึงเดินมาโอบรอบคอทงเฮ
" ผมรู้น่า คุณไม่ต้องห่วงหรอก เอ้า ไอศกรีม "
ทงเฮมองหน้า แต่ก็ยังพะวงหันหน้าหันหลังอยู่เรื่อย
" ไปซื้อของกัน "
" เอ่อ ขอโทษนะครับ คุณเป็นใคร ? "
" อ่ออ ผมลืมไป โจ คยูฮยอน ครับ "
" ครับ "
" คุณจะไม่แนะนำตัวเองเลยหรอ "
" ทงเฮ ครับ "
" คุณดูมีความลับเยอะจังเลยน้าา "
" คุณก็เห็นอยู่ผมทำงานอะไร ? ทำไมคุณถึงต้องมายุ่งกับผมด้วย "
" ไม่รู้สิ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ผมรู้แค่ว่า ผมอยากรู้จักคุณ "
" คุณนี่ เป็นคนแปลกๆนะ หึหึ ขอบคุน ไอศกรีมอร่อยดี "
แต่ยังไงคยูฮยอนก็ทำให้ทงเฮยิ้มออกมาได้บ้าง
" อ๊ะ ! ผมอยากกินไอ้นู่นน "
" อยากกินหรออ ? "
" อื้ออ ท่าจะอร่อยนะ "
" ก็ลองกินดูสิ แล้วจะรู้ "
" นี่ก็ดึกแล้ว ผมไปส่งทงเฮนะครับ "
" อืมม "
ทั้งสองคน เดินไปด้วยกันเรื่อยๆ ถึงแม้จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ก็รู้สึกในใจอยู่ว่า คนข้างๆ คงไม่มีพิษมีภัยอะไรหรอก จนถึงหน้าบ้านทงเฮ
" ถึงแล้วล่ะ ขอบคุนมากนะครับ สำหรับวันนี้ "
" ครับ "
" หวัดดีครับ "
ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มหวานไปให้
" ฝันดีครับ "
รุ่งเช้า ทงเฮก็ยังคงต้องออกไปขโมยกระเป๋าเงินอีกเคย เมื่อได้กระเป๋าแล้ว ก็มานั่งอยู่ที่รถมอเตอร์ไซด์ของตัวเอง เพื่อจะนับเงิน แต่ว่า วี้ หว่อ วี้ หว่อ (อ่าา ช่วยกันจิ้นเปนเสียงรถตำรวจทีนะเคอะ )
รถตำรวจตามทงเฮมา ทงเฮรีบสตาร์ทรถมอเตอร์ไซด์และขับหนีทันที
รถตำรวจ และ มอเตอร์ไซด์ของทงเฮ ไล่บี้กันตลอดทาง ด้วยความที่มอเตอร์ไซด์เป็นรถเล้ก ซอกซอนไปได้ทุกที ทำให้เค้าพอโล่งอกได้บ้าง ทงเฮขับเข้ามาในซอยๆหนึ่ง เป็นซอยที่ค่อนข้างเล็ก ทำให้รถไม่สามารถบีบตัวเข้าไปได้
" ให้ตายสิ ไม่น่าเข้ามาเลย "
ทงเฮบ่นกับตัวเอง พร้อมกับรีบวิ่งลงจากรถทันที และเค้าก็ วิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่ง ๆ วิ่งหนีไปตลอดทาง
" งั้นผมเอาอันนี้ครับ "
คยูฮยอนบอกกับป้าคนขาย คยูฮยอนซื้อของไปให้ทงเฮ และ ซองมิน ตามที่ได้นัดกันใว้ วันนี้เป็นวันเกิดของซองมิน จึงมีฉลองกันนิดหน่อย
" ว่าไง อร่อยมั้ย ? "
ทงเฮถามคยูฮยอนอย่างไม่ค่อยมั่นใจ
" เอิ่มม ... มันก็ อร่อยดีล่ะ "
" จริงหรอ ? "
" จริงครับ ลองกินสิ อร่อยมากเลยย ~ "
ทงเฮ รีบหยิบตะเกียบแล้วหนีบกินทันที
ทั้งสามคุยกันอย่างเข้าคอ ซองมินเริ่มง่วงจึงขอตัวไปนอนก่อน เหลือทั้งสองคนคุยกัน
" ทงเฮ ... เอ่ออ "
" มีอะไรหรอ "
" ผม ... ผมคิดว่า ว่า "
ให้ตายสิ คยูฮยอน นายจะบอกรักเค้าแบบไม่มีความมั่นใจอย่างนี้หรอเนี่ยย
" อะไรล่ะ คยูฮยอน "
" เอ่ออ .. อาหารน่ะ อาหารวันนี้อร่อยมากเลย "
แล้วก็ไม่กล้า ทำไมไม่กล้าพูดออกไปเนี่ยย
วิ่ง วิ่ง วิ่ง
ทงเฮยังวิ่งหนีอย่างไม่มีจุดหมาย ตอนนี้เค้าทำได้แค่วิ่งไปอย่างเดียว
" อ๊ะ ! "
คยูฮยอน เห็นร่างบางๆที่กำลังวิ่งอยู่ นั่นมัน ทงเฮ นี่นา ใช่ ทงเฮเป็นขโมย สักวันนึงคงต้องเกิดเรื่องอย่างนี้ ถ้าทงเฮถูกจับล่ะ เค้าจะอยู่ยังไง แล้วซองมินจะอยู่ยังไง ทงเฮคงจะมีอนาคตกว่านี้อีกเยอะ คยูฮยอนจึงตัดสินใจวิ่งตามไป
คยูฮยอนรีบวิ่งลัดไปอีกทาง และไปหลบอยู่ตรงซอกหนึ่ง เพื่อรอให้ทงเฮวิ่งมาทางเค้า เมื่อทงเฮวิ่งมา คยูฮยอนก็รีบดึงตัวเข้ามาชิดกำแพงทันที
" คยูฮยอน อ๊ะ ปล่อยผม "
ทงเฮพยายามดันตัวออกหนี แต่สู้คนตัวใหญ่กว่าไม่ได้
" นี่ ปล่อยผมน้ะ !! "
คยูฮยอนดันตัวทงเฮชิดกำแพงอีกรอบ คยูฮยอนดึงหมวกของทงเฮมาใส่
" นาย จำทำอะไรน่ะ ? "
ค่อยเลื่อนหน้าเข้ามาไกล้ พร้อมกับจุมพิตลงไปที่หน้าผาก คยูฮยอน ดึงเสื้อโค้ททงเฮออกมา พร้อมกับใส่เข้าที่ตัวเอง
" อย่าลืมชั้นน่ะ ดูแลซองมินให้ดีๆ แล้วอย่าทำงานแบบนี้อีก
แล้วก็รู้ใว้ด้วย ชั้น คิดว่าชั้นรักนาย ^^ "
และรีบวิ่งออกไป ยกมือขึ้นสองข้างเพื่อให้แสดงว่า ตนเป็นขโมย
ทงเฮ ทำอะไรไม่ถูก ตัวเค้ากำลังอึ้งกับความคิดของคยูฮยอน แต่ไม่นาน น้ำตาทั้งสองข้างก็ไหลพรากลงมาไม่หยุด
ภาพของคยูฮยอนของเค้า ที่กำลังถูก กุญแจข้อมือล็อกเข้า เค้าทำอะไรไม่ได้เลย ถ้าเค้าไปขวาง ใครล่ะ ที่จะดูแลซองมิน ??
" คยู คยูฮยอน ฮึ่กก ชั้นขอโทษ ฮืออ "
ร้องไห้ออกมาอย่างหยุดไม่ได้
' รู้ใว้ซะนะ คยูฮยอน ชั้นก็คิดว่าชั้นรักนาย '
' เราน่าจะได้อยู่ด้วยกันมากกว่านี้ ใช้เวลามากกว่านี้ '
' ชั้นน่าจะทำในให้ดีที่สุด '
' ขอโทษนะ ชั้นทำอะไรไม่ได้เลย '
' ชั้นรักนาย คยูฮยอน '
The End
edit @ 2007/04/18 13:34:34
